Özel Bireyler Müzikle Yeniden Hayata Adım Atıyor

0

BEĞENDİM

0

İzmir’in Narlıdere ilçesinde, özel gereksinimli bireyler, doğal yaşam alanında müzik ve sanatla rehabilite edilerek gelişimlerine katkıda bulunuluyor. Bu süreçte, 1,5 yaşında otizm tanısı konulan Tuna Coşkun’un annesi Ayşe Coşkun, oğlunun yaşadığı gelişim sürecine dikkat çekiyor. Ayşe Coşkun, başlangıçta Tuna’nın “konuşamaz, yazamaz, okuyamaz, yürüyemez” denilerek, çeşitli zorluklar yaşadığını aktarıyor. Ancak, uzun çabaların ardından Tuna’nın yazma, şiir ezberleme ve piyano çalma gibi yetenekler geliştirdiğini belirtiyor. Anne Coşkun, Tuna’nın hayatına olumlu katkı sağlamak amacıyla öğretmenlik kariyerini bırakıp onunla ilgilenmeye yöneldiğini ifade ediyor. Bu konuda gelişmeler yaşadıkça duyduğu gururun altını çiziyor.

Daha sonra, Narlıdere Zihinsel Engelliler Derneği bünyesinde, hafif ve orta düzeyde zihinsel engeli olan bireylerin, müzik, sanat ve spor etkinlikleriyle bir araya gelerek gelişim süreçleri destekleniyor. Bu özel gereksinimli gençler, çeşitli enstrümanlar çalarak yeteneklerini geliştirirken, aynı zamanda şarkılar söyleyerek sosyalleşme fırsatı buluyorlar. Müzik terapisti Özge Özgündüz, Tuna ile olan çalışmaları sonucunda kendilerine “yürüyen kasetli” lakabını taktıklarını söylüyor. Çünkü Tuna, birçok şarkıyı ezbere biliyor ve yeni çıkan şarkılarla heyecan duyuyor.

Özel gereksinimli bireylerden Hasan Kudar’ın annesi Sevgi Kudar ise, zihinsel engellilerin yaşam boyu eğitime ihtiyaç duyduğunu vurguluyor. Oğlunun televizyona mahkum olmasının önüne geçmek için çeşitli etkinliklere katılmasını sağladığını ifade eden Kudar, eğitimin yaşı olmadığını belirtiyor. Hasan’ın 40 yaşında darbuka çalmayı öğrendiğini ve bu sürecin onun yaşam kalitesini artırdığını dile getiriyor. Ayrıca, ona verilen eğitimin sağladığı faydaları da not ediyor.

Bora Biber, Frajil X sendromuna sahip olan bireylerden biri. Babası Hüseyin Biber, oğluna 1,5 yaşında teşhis konduğunu ve ailenin eğitim süreçlerinden sürekli fayda sağladığını belirtiyor. Haftada iki saatlik eğitimin yeterli olmadığını ifade eden Biber, sosyalleşmenin önemine özellikle dikkat çekiyor. Müzik terapisine katılan Barış Topbaş ise, 5 yaşından beri derneğe geldiğini ve fizyoterapistler sayesinde hayata tutunmanın sevincini yaşıyor. Ücretsiz eğitim almanın kendileri için hayati önem taşıdığını anlatıyor.

Narlıdere Zihinsel Engelliler Derneği Başkanı Besim Toker, engelli bireylerin eğitiminin anayasanın bir hakkı olduğunu ve bu sürecin yaşam boyu devam etmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Ancak, bu yıldan itibaren 26 yaşını doldurmuş engelli bireylerin özel eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinden yararlanamayacakları kaygısını taşıdığını ifade ediyor. Bu durumun engelli bireylerin eve kapanması anlamına geldiğini belirtiyor. Başkan Toker, bağımsız yaşam becerilerinin kazandırılması gerektiğini, bu gençlerin günlük yaşamda topluma entegre olabilmeleri açısından önemli olduğuna dikkat çekiyor. Engellilerin spor, sanatsal faaliyetler ve çeşitli atölye çalışmalarının yaygınlaştırılması gerektiğini savunuyor.

Tüm bunlar, Narlıdere Zihinsel Engelliler Derneği’nin varlığı ile sağlanan imkanların, bireylerin hayatlarında ne denli önemli bir fark yarattığını gözler önüne seriyor. Yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları ve kamu destekleri gibi işbirliklerinin, engelli bireylerin daha iyi bir yaşam sürmeleri için kritik olduğunu vurguluyor. Bu merkezlerin, özel eğitim desteğinin sürdürülebilirliği adına önemli bir rol oynadığı aşikâr.